جوابیه گروه کر فیلارمونیک ایران به اظهارات عجیب محمد سریر در خصوص سوءاستفاده از نام  محمد نوری توسط این گروه

نام از کام اغیار جستن، قبیح است!

برای گروه کُر فیلارمونیک ایران، انتقاد، حرمت دارد، مقدس است، راهگشاست. سازنده و غیر سازنده هم ندارد! امّا فنی و غیر فنی، اخلاقی و غیر اخلاقی، چرا.

بنای کار این گروه بزرگ و بالنده، از آغاز بر مَجیزگویی یا پرخاشگری با منتقد نبوده، حتی بر لفاظی یا نزاع رسانه ای. که؛ اذهان این جمع در این وانفسای هنر و موسیقی، فضای تنفس می خواهد و شکوفایی و این توش اندک را اگر صرف بیانیه نگاری های مرسوم نماید، بی شک از طریق معهود، دور خواهد شد. اما درست در هنگامه ای که کام جوانان نام جوی گروه کُر فیلارمونیک ایران، به رهبری شفقی نژاد، از اجرایی به قدر بضاعت، کم نقص، شِکرین بود، پنداری عده ای که بالا و پستی بادی موسیقی و هنر نامشان را آنچنان که باید، قدر ندانسته و تو گویی در آستانه دیده نشدن های از سر بد عهدی ایام اند، با نقدی تا حد نهایت غیر فنی و مغرضانه، در جستجوی نام برآمدند. روز 15/4/89  جناب آقای سریر در مصاحبه با چند سایت خبری از جمله (( موسیقی هنری ایران )) در نقد گروه بیان داشتند و متعرّض مفاهیمی شدند، که اسباب نقض عهد پیشین (عدم پاسخگویی به انتقادات) را فراهم ساخت. تن مهجورو نازک گروه، پیش از این هم به تیغ این قسم انتقادات حضرت ایشان مجروح بود. اما این بار قلب ها نیز چنین شد.

ذیلاً در پاسخ فرمایشات ایشان، در مصاحبه مذکور، چند نکته گفتنی است: